PAOK - Ajax 1-2 (3-8-2016)

op .

  • ACAB1
  • ACAB2
  • ACAB3
  • Fight the police 2
  • Aristoteles square
  • bijna beginnen
  • Beginnen
  • Filmpje cruijff
  • Gate4 5
  • Gate4
  • Gate4 2
  • Gate4 4
  • Inmiddels leeg
  • Stickertjes
  • Parkje naast gate4
  • Trainingsveld Iraklis FC
  • Traningsveld Iraklis FC
  • White tower
  • Ar
  • Aristoteles square
  • De wedstrijd gaat beginnen
  • Het PAOK filmpje van Cruijff is ook te zien in het stadion
  • Gate 4
  • Graffiti bij Gate 4
  • Graffiti bij Gate 4
  • Graffiti bij Gate 4
  • Na afloop wachten in een leeg stadion
  • Afscheidscadeau voor de Grieken
  • Het parkje bij Gate 4
  • Trainingsveld Iraklis FC
  • Iraklis FC
  • White Tower

PAOK away, YES! Dat was de eerste gedachte die door mij heen ging na het zien van de loting. Vurig hoopte ik op deze Griekse tegenstander. Al wekenlang spreek je met gappies onderling over de loting. Wie hoop jij? Waar wil je graag heen? Wat zou voor Ajax het beste zijn? En ga zo maar door. Ondanks de toch tegenvallende voorbereiding blijven dit soort zaken altijd spelen. Away trips leven. Na de loting gelijk een zo goedkoop mogelijke vlucht proberen te boeken. Altijd weer een kat en muisspel met de vliegmaatschappijen die de prijzen snel omhoog gooien. Al snel, na uiteraard voorbereidend werk, hadden we een leuke vlucht gevonden. Helaas bleek de boeking vanwege een technische fout niet goed te zijn gegaan maar kregen we wel de optie om diezelfde vlucht opnieuw te boeken. Uiteraard voor het dubbele bedrag… Daar beginnen deze joden niet aan, dan maar even een weekje wachten tot de druk van het boeken weg is. Dat we naar deze wedstrijd gingen stond vast! Het wachten werd na een aantal dagen beloond en we vonden nog een goede vlucht voor een leuke prijs. Hotelletje midden in de stad geboekt en zo konden we rustig toeleven naar deze trip.

Afhankelijk van de stad waarin gespeeld wordt kijken we hoe lang we gaan. Griekenland in de zomer is zeker niet slecht dus kozen we voor 5 dagen. Maandag tot en met vrijdag met uiteraard de wedstrijddag op woensdag. Vanaf Amsterdam begon onze reis richting Thessaloniki. Een vlucht van een kleine 3 uur die werd ingeluid met het gekrijs van een paar jonge kinderen een rij voor ons. Even kriebelde het om een sticker op de mondjes te plakken maar dan had onze terugvlucht waarschijnlijk sneller gekomen dan gepland. Eenmaal aangekomen in Thessaloniki, waar het heerlijk 34 graden is, met een taxi naar het hotel gegaan. Spullen gedropt en gelijk de stad in gedoken. Wat een drukke stad! De hele dag door een enorme stroom met auto’s langs de zee en door de stad. We merken dan pas hoe druk en groot deze stad is. Na het bezoeken van wat bezienswaardigheden en de verplichte toeristische kiekjes geschoten te hebben was het tijd om een fijn terrasje op te zoeken. Dat is niet heel lastig aangezien Thessaloniki vol zit met terrasjes. Na de nodige glazen bier was het tijd om even op te frissen en om te kleden voor het avondeten. Na eten hebben we nog een aantal terrasjes gepakt en op die manier wat meer gezien van het avondleven. Waar we dachten dat het overdag al druk was kunnen we rustig stellen dat het in de avonden nog drukker is. Heel Thessaloniki lijkt buiten te leven en de terrassen zitten dan overal ook goed vol. Erg gezellig, dat wel!

Dinsdag zijn we even richting het Kaftanzoglio-Stadion gelopen waar Iraklis FC voetbalt. Toch leuk als je daar wat oude mannen tegenkomt die al snel op de proppen komen met namen als Cruijff, Rep, Neeskens en Keizer. De Ajax historie is ook bij hen bekend. In dit stadion zijn tijdens de Olympische Spelen van 2004 ook wedstrijden gespeeld. Daarna doorgelopen naar het trainingsveld van Iraklis FC. Zij komen komend seizoen voor het eerst sinds 2011 weer uit in de Super League nadat ze door punten in mindering van de Griekse bond waren gedegradeerd. Dinsdagavond stond het bezoeken van de training op het programma. Gelijk een mooi moment om het stadion te verkennen, iets wat op de wedstrijddag zelf absoluut niet kan/mocht. Wat gelijk opvalt is dat het stadion niet hoog is wat toch wel iets heeft. De ligging zo tussen de huizen, gebouwen en cafés is ook erg tof. Bij Gate 4 aangekomen, waar de fanatiekelingen van PAOK staan, zag je dat zij een soort van eigen ingang hebben. Afgezet met zwarte wanden vol met graffiti is duidelijk te zien waar Gate 4 naar binnen gaat. Nabij de ingang hebben zij een klein parkje met wat bankjes en gras waar het ongetwijfeld bomvol zal staan voor de wedstrijd. Vervolgens de training zelf even bekeken met als toch wel teleurstellend einde het niet bedanken van de supporters die de moeite hadden genomen om even te kijken. Klein gebaar lijkt ons... Laten we het maar houden op de focus en scherpte voor de wedstrijddag.

Woensdag: Matchday! Hier keken we al 2 weken naar uit. Op de dag zelf weer vooral veel terrasjes gepakt. Dat het leeft in de stad merkte je vooral wanneer je in gesprek raakte met Grieken. Of ze nou voor PAOK of Aris zijn maakt niet uit. Het leeft bij iedereen. Tegen 18:45 begon het omwisselen bij de White Tower. De discussie of het nou een witte toren is of gewoon een normale is nog steeds gaande trouwens. Na het omwisselen konden we plaatsnemen in de bussen die ons naar het stadion zouden brengen. Gezonde spanning was aanwezig. Hoe zou de ontvangst zijn daar? Zou er nog wat gebeuren of blijft het rustig? Uiteindelijk bleef het rustig en was er niet meer te zien dan een enkele middelvinger. Na 5 keer te zijn gefouilleerd konden we het stadion betreden. We werden gesommeerd om in het midden bovenin te gaan staan. Het eet-/drinkkraampje hoog in de hoek konden de meeste Ajacieden wel waarderen omdat het nog steeds 30 graden was en we rond etenstijd in het stadion stonden. Het vak zag al snel groen en blauw van de politie en ME die ons kwamen vergezellen. Overigens hebben die de hele wedstrijd geen fuck gedaan buiten Pokémons vangen op de telefoontjes. De wedstrijd zelf begon natuurlijk waardeloos. Al gauw kom je achterstand met 1-0 en komen er een paar hele grote kansen voor PAOK. Er wordt wat gemord en de nodige frustraties worden geuit. Gate 4 is duidelijk aanwezig en laat met name de eerste helft goed van zich horen. De Griekse passie straalt ervan af en dat is mooi om te zien. Maar dan……vlak voor rust krijgt Ajax een penalty! De zenuwen gieren door je lijf. Een aantal personen waaronder ikzelf staan in de startblokken om de hekken in te duiken wanneer er gescoord wordt. Je ziet de Griekse steward kijken, hij weet ook wat er komen gaat wanneer Ajax scoort. Klaassen neemt de aanloop en schiet heerlijk door het midden de bal tegen de touwen. Een orkaan van blijdschap, emotie, passie en vreugde knalt door het uitvak. De steward word aan de kant geduwd, de hekken worden beklommen, er wordt gejuicht en geschreeuwd. Wat een heerlijke goal zo vlak voor rust. Eentje die Ajax ontzettend hard nodig had en welke qua timing niet beter kon! Dat het de tweede helft beter moet staat vast. De tweede helft begint en er worden weinig kansen meer weggegeven maar nog steeds is het niet best. Voor een uitgebreider wedstrijd verslag kun je de social media van Ajax zelf checken. Ik skip gelijk door naar de 87ste minuut. Wat er dan volgt is eigenlijk met geen woorden te omschrijven maar laten we toch een poging doen. Het staat 1-1, Dijks geeft de bal voor, de bal valt terug in de voeten van Klaassen en hij schiet hem droog in de linkerhoek. Ajax 1-2 voor en dus nagenoeg zeker door! Wanneer je op zo’n moment die goal ziet vallen dan word je op de tribune he-le-maal gek. De meeste vliegen naar de hekken, er wordt zo hard geschreeuwd en gejuicht, de spelers vliegen op de supporters af en samen wordt dit o zo belangrijke doelpunt gevierd. De spelers vol emotie en passie, Klaassen die schreeuwend JAAAAAA roept, supporters die de spelers vastpakken en een ongekende lading vreugde in het uitvak. Dit moment vergeet je als supporter niet meer. Dit zijn de momenten waar je het ook voor doet. Er word naar elkaar gekeken, op de schouders geslagen, gelachen en iedereen viert dit moment samen. Deze momenten moet je vooral voelen. Iedereen die daar aanwezig was zal dit niet vergeten. De laatste minuten gaan in maar eigenlijk weet iedereen het wel; dit kan niet meer weggegeven worden. Het fluitsignaal valt en weer worden de hekken bestormd. Nadien komen de spelers nog even langs. Klaassen en Dijks geven shirtjes weg en gelukkige supporters pakken deze maar al te graag aan. Er wordt samen nog wat gejuicht en zo is dit een prachtig einde van deze toch redelijk slechte wedstrijd. Edwin van der Sar komt nog even het uitvak in zoals wel vaker. Bosz, Van De Beek en De Ligt komen de supporters nog even bedanken en zo kan het wachten beginnen. Het duurt even voor we het stadion uit mogen. Aangekomen in de bussen duurt het even voor de bussen weg zijn. Onze buschauffeur bleek bij het behalen van zijn rijbewijs het stukje draaien, keren en steken te zijn vergeten en na vele pogingen uiteindelijk toch maar in zijn achteruit om een andere route te pakken. Onder luid applaus na een achteruit bochtje van de chauffeur kon de terugweg in gang gezet worden. Ook de terugweg verliep soepel en we waren snel weer bij de White Tower. Afgesloten met de nodige drankjes was dit een heerlijke dag.

Dag 4 en 5 stonden vooral in het teken van terrassen, eten en van de zon genieten. Wat ons wel opviel door de hele stad is dat de Grieken duidelijk geen fan zijn van de politie. Overal in de stad kom je graffiti tegen met ACAB en soortgelijke dingen. Ook de maatschappelijke kwesties over het openhouden/sluiten van grenzen is een veel gekozen onderwerp. Heel Thessaloniki zit er vol mee. Waar deze Griekse stad ook vol van zit zijn de Griekse vrouwen. De nodige mooie dames kwamen voorbij en dat wordt door iedereen gewaardeerd. Na 5 dagen hielden ook wij het voor gezien en kwamen we terug in ons mooie Amsterdam. Al met al een heerlijke trip waarvan ze vaker voorbij mogen komen! Eerste awayday nationaal voor het komende seizoen is a.s. zondag tegen Sparta. Daar zal zeker nagepraat worden over deze trip en de wedstrijd.